Sunday 15th of November 2026/२०८३ कार्तिक ३० 
Sunday 15th of November 2026/२०८३ कार्तिक ३०
काठमाडाैँ । कहिलेकाहीँ संसार बदल्ने मानिसहरू ठूलो आवाजसहित जन्मिँदैनन्। उनीहरू चुपचाप आउँछन्, संघर्ष गर्छन् र आफ्नो कामले संसारलाई बोल्न बाध्य बनाउँछन्। लियोनेल मेस्सीको कथा पनि त्यस्तै छ।
सन् १९८७ जुन २४ मा अर्जेन्टिनाको रोसारियोमा जन्मिएको एउटा सानो बालकले भविष्यमा विश्व फुटबलमा यति ठूलो प्रभाव पार्ला भन्ने कुरा त्यतिबेला कसैले कल्पना गरेको थिएन। आज त्यही बालक फुटबल इतिहासको सबैभन्दा चर्चित नाममध्ये एक बनेको छ।
तर मेस्सीको कथा केवल गोल, ट्रफी र कीर्तिमानको कथा होइन। यो शारीरिक चुनौती, परिवारको त्याग, अस्वीकार, धैर्य र सपनाप्रतिको अडिग विश्वासको कथा हो।
मेस्सीलाई सानैदेखि फुटबल असाध्यै मन पर्थ्यो। उनका हजुरआमाले उनलाई फुटबलतर्फ प्रोत्साहित गरेको कुरा उनको बाल्यकालसँग जोडिएको सबैभन्दा भावुक प्रसंगमध्ये एक हो।
सानै उमेरमा उनले बलसँग देखाएको नियन्त्रण र खेल्ने शैलीले परिवार तथा स्थानीय प्रशिक्षकहरूको ध्यान तान्न थाल्यो।
तर उनको यात्रामा एउटा ठूलो चुनौती थियो।
मेस्सीको शारीरिक विकास अपेक्षाकृत ढिलो भइरहेको थियो र उनलाई वृद्धि हर्मोनसम्बन्धी उपचार आवश्यक परेको थियो। परिवारका लागि उपचारको खर्च ठूलो चुनौती थियो।
त्यसैले उनको प्रतिभा जति ठूलो थियो, बाटो त्यति नै कठिन।
मेस्सीले अर्जेन्टिनाको Newell’s Old Boys मा आफ्नो प्रतिभा देखाउँदै थिए। तर उनको भविष्य अर्जेन्टिनाभन्दा धेरै टाढा लेखिएको रहेछ।
उनको प्रतिभाको चर्चा स्पेनसम्म पुग्यो।
त्यसपछि आयो त्यो ऐतिहासिक मोड—मेस्सीको परिवारले उनलाई स्पेन लैजाने निर्णय गर्यो।
करिब १३ वर्षको उमेरमा मेस्सी FC Barcelona को युवा प्रणालीमा पुगे।
नयाँ देश, नयाँ भाषा, नयाँ वातावरण र परिवारबाट टाढाको जीवन—यी सबै कुरा एउटा किशोरका लागि सजिला थिएनन्।
तर मेस्सीसँग एउटा कुरा थियो—बल।
बल खुट्टामा आएपछि उनी सबै कुरा बिर्सिन्थे।
बार्सिलोनाको युवा टोली हुँदै मेस्सी सिनियर टोलीसम्म पुगे।
सन् २००४ मा उनले बार्सिलोनाको सिनियर टोलीबाट डेब्यु गरे। त्यसपछि फुटबलले विस्तारै एउटा नयाँ नाम सिक्न थाल्यो—Leo Messi।
पहिले उनी प्रतिभाशाली किशोर थिए।
त्यसपछि स्टार बने।
त्यसपछि सुपरस्टार।
र अन्ततः फुटबलको युग नै उनको नामसँग जोडिन थाल्यो।
बार्सिलोनामा उनले असंख्य उपाधि जिते। ला लिगा, कोपा डेल रे र च्याम्पियन्स लिगदेखि व्यक्तिगत अवार्डसम्म उनको नाम निरन्तर अगाडि रह्यो।
उनको खेलमा गति थियो, ड्रिब्लिङ थियो, पास थियो र सबैभन्दा महत्वपूर्ण—कल्पना थियो।
डिफेन्डरले उनले के गर्नेछन् भनेर सोच्दै गर्दा मेस्सीले अर्को चाल चलिसकेका हुन्थे।
बार्सिलोनाका लागि उनले ७८० खेलमा ६७२ गोल गरेका थिए—क्लब इतिहासमै सबैभन्दा धेरै।
सन् २०१२ मेस्सीको करियरको सबैभन्दा अविश्वसनीय वर्षमध्ये एक बन्यो।
उनले एक क्यालेन्डर वर्षमा ९१ गोल गरे।
९१ गोल!
यो केवल एउटा तथ्यांक थिएन। यो फुटबलमा सम्भावनाको सीमामाथि प्रश्न उठाउने प्रदर्शन थियो।
त्यसपछि मेस्सीलाई केवल उत्कृष्ट खेलाडी भनेर पुग्न छाड्यो।
उनलाई ‘महानतममध्ये एक’ भनेर बहस गर्न थालियो।
क्लब फुटबलमा सफलता पाइरहेका मेस्सीलाई आफ्नो देश अर्जेन्टिनाका लागि ठूलो उपाधि जित्न नसकेको भन्दै आलोचना पनि गरिन्थ्यो।
विश्वकपमा हार।
कोपा अमेरिकाको फाइनलमा हार।
पेनाल्टी सुटआउटको पीडा।
र आलोचनाको दबाब।
एक समय त मेस्सीले अर्जेन्टिनाको राष्ट्रिय टोलीबाट सन्यास लिने घोषणा नै गरे।
तर देशले उनलाई छोडेन।
र मेस्सीले पनि आफ्नो सपना छोडेनन्।
सन् २०२१ मा अर्जेन्टिनाले कोपा अमेरिकाको उपाधि जित्यो।
मेस्सीका लागि त्यो केवल एउटा ट्रफी थिएन।
त्यो वर्षौँदेखि बोकेको एउटा भारी बोझ हटेको क्षण थियो।
अर्जेन्टिनाको जर्सीमा ठूलो उपाधि जित्न नसकेको आलोचना अन्ततः कमजोर हुँदै गयो।
तर मेस्सीको सबैभन्दा ठूलो सपना अझै बाँकी थियो।
विश्वकप।
सन् २०२२ को कतार विश्वकप मेस्सीको करियरको निर्णायक अध्याय बन्यो।
अर्जेन्टिना फाइनलमा पुग्यो।
अर्कोतर्फ थियो फ्रान्स।
खेल रोमाञ्चक हुँदै गयो।
गोलमाथि गोल।
तनावमाथि तनाव।
अन्ततः खेल पेनाल्टी सुटआउटमा पुग्यो।
अर्जेन्टिना विजयी भयो।
र त्यसपछि मेस्सीले विश्वकपको ट्रफी उचाले।
त्यो दृश्य विश्व फुटबलको इतिहासमा सधैँका लागि अंकित भयो।
सानो उमेरमा उपचारका लागि संघर्ष गरेको रोसारियोको बालक अब विश्वकै सबैभन्दा ठूलो फुटबल ट्रफी समातिरहेको थियो।
मेस्सीका लागि त्यो केवल विश्वकप जित्नु थिएन।
त्यो आफ्नो कथाको सबैभन्दा ठूलो अधुरो पाना पूरा गर्नु थियो।
उनले अर्जेन्टिनालाई २०२१ को कोपा अमेरिका, २०२२ को फाइनलिसिमा र २०२२ को विश्वकपसम्म पुर्याएर आफ्नो अन्तर्राष्ट्रिय विरासत अझ बलियो बनाए।
बार्सिलोनासँगको लामो सम्बन्धपछि मेस्सीले क्लब परिवर्तन गर्नुपर्यो।
उनी फ्रान्स पुगे र Paris Saint-Germain बाट खेले।
तर उनको करियरको अर्को अध्याय अमेरिकामा लेखिन थाल्यो।
सन् २०२३ मा मेस्सी Inter Miami CF पुगे।
धेरैले प्रश्न गरे—युरोप छोडेर अमेरिका किन?
तर मेस्सीले त्यहाँ पनि आफूलाई प्रमाणित गरे।
मियामीमा उनले क्लबलाई ऐतिहासिक उपाधि जिताउन सहयोग गरे। २०२३ को Leagues Cup, २०२४ को Supporters’ Shield र २०२५ को MLS Cup लगायतका सफलतामा उनको महत्वपूर्ण भूमिका रह्यो।
२०२५ मा उनले MLS Golden Boot पनि जिते, २९ गोलसहित।
मेस्सीको उमेर बढ्दै गयो।
तर बलसँगको उनको सम्बन्ध टुटेन।
२०२६ मा उनले MLS मा केवल ६४ नियमित सिजन खेलमै १०० गोल योगदान—गोल र असिस्ट जोडेर—पूरा गर्ने सबैभन्दा छिटो खेलाडीको कीर्तिमान बनाए।
त्यसै वर्ष उनले आफ्नो करियरको ९००औँ गोल पनि पूरा गरे।
मियामीले मेस्सीसँगको सम्झौता २०२८ MLS सिजनको अन्त्यसम्म विस्तार गरिसकेको छ।
अर्थात्, मेस्सीको कथा अझै समाप्त भएको छैन।
मेस्सीले कीर्तिमान आठ पटक Ballon d’Or जितेका छन्।
उनले च्याम्पियन्स लिग चार पटक, ला लिगा १० पटक र अन्य दर्जनौँ प्रमुख उपाधि जितेका छन्। उनको करियरमा ४६ टोलीगत ट्रफी पुगिसकेको छ।
तर उनको महानता केवल ट्रफीमा सीमित छैन।
उनले २०१२ मा ९१ गोलको क्यालेन्डर वर्ष कीर्तिमान बनाए।
अर्जेन्टिनाका लागि सबैभन्दा धेरै खेल र गोलको कीर्तिमान राखेका छन्।
विश्वकपमा सबैभन्दा धेरै खेल खेलेका खेलाडीमध्ये उनी शीर्ष स्थानमा छन् र विश्वकपका विभिन्न चरण—समूह चरणदेखि फाइनलसम्म—गोल गर्ने अद्वितीय कीर्तिमान पनि उनीसँग छ।
लियोनेल मेस्सीको कथा अहिले लेखिँदैछ।
रोसारियोको सानो मैदानबाट सुरु भएको यात्रा बार्सिलोनाको गौरव बन्यो।
पेरिस हुँदै मियामी पुग्यो।
अर्जेन्टिनाको जर्सीमा आलोचना सह्यो।
फाइनल हार्यो।
सन्यास सोच्यो।
फेरि फर्कियो।
र अन्ततः विश्वकपको ट्रफी उचाल्यो।
त्यसैले मेस्सीको कथा केवल ‘महान फुटबलर’को कथा होइन।
यो एउटा यस्तो बालकको कथा हो, जसलाई सुरुवातमै भनिएको थियो कि उसको बाटो सजिलो छैन।
तर उसले बाटो सजिलो बनाउने प्रयास गरेन।
उसले कठिन बाटोमै हिँडेर इतिहास बनायो।
आज पनि जब मेस्सी मैदानमा उत्रिन्छन्, संसारको ठूलो हिस्सा एउटै प्रश्न लिएर हेर्छ—
“अब यो सानो जादुगरले के गर्न बाँकी छ?”
सायद यही नै मेस्सीको कथाको सबैभन्दा सुन्दर पक्ष हो।
किनकि उनको कथा अझै सकिएको छैन।
अन्तिम अध्याय लेखिन बाँकी छ।
